برنامخ هفتم و بازنشستگی

ابهامات و تناقضات ماده الحاقی به برنامه 1 در مورد 1
محمد حسین قشقایی

متن بند الحاقی به ماده ۲۹ لایحه برنامه هفتم توسعه که سن بازنشستگی را به صورت پلکانی افزایش داده است شدیدا دارای ابهام است. اصلاحات در این موضوعات می توانست خیلی ساده تر یا شفافتر باشد، ولی متولیان و نمایندگان گویی نخواسته اند به این شفافیت برسند و می توان گفت خواسته اند همه طرفهای ذینفع را مد نظر قرار داده و راضی نگه دارند:
در ماده ۱۰۳ قانون مدیریت خدمات کشوری و ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی انواع مختلفی از بازنشستگی وجود دارد که هیچگونه انطباقی با موارد مطروحه در بند الحاقی مذکور ندارد. اگرچه در تبصره۳ این بند ایثارگران مشمول قوانین مختص به خود قرار گرفته و مشمولین مشاغل سخت و زیانآور نیز مشمول مقرارت مربوطه قرار گرفته اند، با این وجود برخی از بند ها و تبصره های مواد ۱۰۳ قانون مدیریت خدمات کشوری و ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی بلاتکلیف مانده و نسبت به آنها اظهار نظری نشده است. مواردی که می توان به آن اشاره کرد عبارتند از:
۱- بازنشستگی بانوان با ۲۵ سال سابقه بدون شرط سنی براساس بند ب ماده ۱۰۳ و تبصره ۱ همین ماده در قانون مدیریت خدمات کشوری
۲- بازنشستگی بانوان کارگر مشمول قانون کار و تامین اجتماعی با ۲۰ سال سابقه و ۴۲ سال سن به موجب تبصره ۴ ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی
۳- تبصره۱ ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی که بر اساس آن آقایان با ۳۰ سال سابقه و ۵۰ سال سن و خانمها با ۳۰ سال سابقه و ۴۵ سال سن می توانند بازنشسته شوند. اگر بناست در نهایت سن بازنشستگی بانوان ۵۵ سال باشد این ماده قانونی چه شرایط و سرنوشتی را پیدا می کند. ایا بیمه شده زن باید حتما ۵۵ سال را احراز کند؟
۴-بر اساس تبصره ۳ ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی کلیه بیمه شدگان با ۳۵ سال سابقه بدون شرط سنی می توانند بازنشسته شوند. مطابق اصلاحیه مذکور اینگونه از بیمه شدگان هم وضعیت شان روشن نیست. آیا شرط سنی برای این افراد باید لحاظ شود یا خیر(آقایان ۶۲ و خانمها۵۵ سال).
به هر حال باید توجه داشت که صندوق های بازنشستگی دارای مقررات و ضوابط خاص خود هستند و نمی توان همه آنها را با یک ماده قانونی کارشناسی نشده و مبهم یکسان مشاهده کرد و قاعده کلی صادر کرد.(تبصره ۲بند الحاقی)
نکته دیگر آنست که مطابق بند ۵ این اصلاحیه بیمه پردازانی که مطابق قوانین تا ۱۰ سال سابقه خدمت دارند به سنوات اشتغال آنان به ازای هر سال تا زمان بازنشستگی پنج ماه اضافه میگردد، اگر سابقه شخصی یکسال باشد با توجه به سوابق باقیمانده تا بازنشستگی باید ۱۲ سال بیشتر کار کند یعنی با ۴۲ سال سابقه بازنشسته شود. اگرچه در تبصره یک سن را برای این افراد سقف ۶۲ سال برای آقایان و ۵۵ سال برای خانمها قرارداده است ولی باز هم ابهام به قوت خود باقی است.
بنظر می رسد در این ماده اصلاحیه ابهامات و تناقضات دیگری نیز به چشم می خورد. از جمله؛
با وجودی که در بندهای ۱ تا ۵ افزایش سابقه برای گروههای مختلف و بر اساس سابقه فعلی مشخص شده ولی در نهایت مشخص نمی شود سن بازنشستگی چقدر است. مگر این که تبصره یک را مبنا قرار دهیم و به قرینه سن آقایان برای بازنشستگی را ۶۲ سال و برای خانمها ۵۵ سال در نظر بگیریم!
در بندهای ۱تا ۵ افزایش سنوات پلکانی تعیین شده ولی در تبصره ۶ یکباره تمام این تکالیف را زیر سوال برده و اختیار را به بیمه شده داده است که این موضوع در واقع نقض غرض بانیان این ماده بوده است.
در واقع از این ماده چنین برداشت می شود که نمایندگان خواسته اند از زیر بار مسؤلیت مهمی مثل بازنشستگی به طریقی خود را رها سازند، به نحوی که هم بیمه شده را راضی نگه دارند و هم دولت و صندوق های بازنشستگی را که معتقدند صندق های بازنشستگی در حال ورشکستگی هستند تا حدودی متقاعد کنند.
http://kar-bime.blogfa.com/
https://t.me/karbime3

+ نوشته شده در دوشنبه ۲۹ آبان ۱۴۰۲ ساعت ۱:۳۵ ب.ظ توسط محمد حسین قشقایی  |